dsc00505wazig_20170128104410

Opbaren

 

Mijn mening is dat eerst de vraag gesteld moet worden: heeft de overledene aangegeven of hij/zij überhaupt opgebaard wil worden? Opbaren wordt meestal wel gedaan, maar is niet verplicht.
Niet iedereen vindt het een prettig idee om na overlijden (door bijvoorbeeld wat minder goede bekenden) te worden bekeken. Een optie kan zijn om wel een aantal dagen op te baren voor degenen die 'dichtbij' staan. Maar misschien is de wens wel zo uitgesproken dat dierbaren alleen afscheid kunnen nemen direct na het overlijden en dat dan gelijk de kist of wade gesloten wordt.

Opbaren kan gebeuren in een 24-uurs kamer bij een uitvaartcentrum of crematorium. In zo'n geval krijgen de nabestaanden een sleutel van de opbaarkamer en kan de overledene op ieder gewenst moment bezocht worden. Er is vaak een huiskamersfeer gecreëerd met comfortabele stoelen met daarbij de mogelijkheid om koffie of thee te zetten. Daarnaast is er plaats voor persoonlijke voorwerpen, zoals foto's e.d.

Een andere mogelijkheid is de overledene thuis op te baren. Dit kan op het eigen bed, een opbaarplank of in een kist. Hiervoor kan de slaapkamer gebruikt worden, maar de huiskamer kan misschien een meer gewenste plek zijn, omdat de overledene er dan meer 'bij is'. In een eigen omgeving kunnen familie en vrienden in alle rust op ieder gewenst moment even naar de overledene; voor een kus, een paar lieve woorden of een aanraking.

Bij een opbaring wordt de overledene meestal gekoeld. Wanneer er thanatopraxie (een lichte balseming van het lichaam) wordt toegepast, is een koeling echter niet nodig. Het lichaam voelt dan natuurlijk aan en het heeft een natuurlijker kleur. Een dergelijke handeling wordt uitgevoerd door een speciaal daarvoor opgeleide thanatopracteur. Een derde mogelijkheid is de Bio Sac 200 gebruiken. Dit is een zakje, gevuld met klei en een actieve koolstof. Door twee of drie zakjes op de blote buik van de overledene te leggen, worden toxische vloeistoffen en dampen geabsorbeerd. Een koeling is dan niet nodig; de zakjes zijn bovendien volledig biologisch afbreekbaar.

Het opgebaard zijn kan heel goed 'in etappes'. Bijvoorbeeld eerst een paar dagen in bed of op een opbaarplank en daarna in een kist. Zo groeit u langzaam naar het moment van het definitieve afscheid toe. Een wade leent zich ook goed voor zo'n afscheidsproces: iedere dag kan de wade, vanaf het voeteneind naar het hoofd, steeds een beetje verder gesloten worden.